വായനക്കാരന്‍റെ നിരീക്ഷണം: ഉദകപ്പോള-പത്മരാജൻ

    

    പത്മരാജന്റെ തന്നെ സംവിധാനത്തിൽ ഇറങ്ങിയ “തൂവാനത്തുമ്പികൾ” എന്ന എക്കാലത്തെയും ക്ലാസിക്ക് സിനിമയുടെ ആധാരമായ ഉദകപ്പോള എന്ന പുസ്തകം വായിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഇത് സിനിമ പോലെ മഴയുടെ പശ്ചാത്തലമുള്ള ക്ലാരയിലും പ്രേമങ്ങളിലും മാത്രമൊതുങ്ങുന്ന, ഒരു നോവലല്ലെന്ന് മനസിലായിരുന്നു. ക്ലാര, രാധ, മഴ, ജയകൃഷ്ണൻ, തങ്ങൾ... അങ്ങനെയുള്ളവരൊക്കെത്തന്നെ ഉണ്ടെങ്കിലും നോവലിലുള്ള കൈവഴികളും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഗതിയും വ്യത്യസ്തമാണ്. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട കരുണാകരമേനോനെപ്പോലെയുള്ള മറ്റു ചില കഥാപാത്രങ്ങളും നോവലിലുണ്ട്. മനുഷ്യമനസുകളിലുണ്ടാകുന്ന കലുഷിതവും ഗാഢവും ചിലപ്പോഴൊക്കെ വികൃതവുമായ ചിന്തകളെ പത്മരാജൻ ഈ നോവലിൽ കോറിയിട്ട രീതി അസാധ്യമാണ്.

     നോവലിലേക്ക് വന്നാൽ നോവലിസ്റ്റ് “ഞാൻ” എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന വ്യകതിയിലൂടെയാണ് നോവൽ മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്.പ്രത്യേകിച്ച് ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ ജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്ന അയാൾ മിക്കവാറും കൂടെയുള്ളവരുടെ തീരുമാനങ്ങൾക്കനുസരിച്ചാണ് നീങ്ങുന്നത്. തന്റെ അഭിപ്രായത്തിന് കടകവിരുദ്ധമാണ് അവയില്‍ ചിലതെങ്കില്‍ പോലും. അരക്കിറുക്കന്മാരായ ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ ചെയ്യുന്ന ചെയ്തികളില്‍ എന്തിനെന്നറിയാതെ അയാളും ഭാഗമാകുന്നു, അവയില്‍ ചിലതെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങളില്‍ ചെന്നു ചാടുമ്പോള്‍ അയാളും അതില്‍പ്പെടുന്നു. ക്ലാര എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ക്കും, രാവുണ്ണി നായര്‍, ഒറ്റമുലച്ചി, ആന്റപ്പന്‍ എന്നിവരുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിഷമതകള്‍ക്കും അയാള്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ കാരണക്കാരനോ സാക്ഷിയോ ആണ്. കഷ്ടതയനുഭവിക്കുന്ന സഹജീവികള്‍ക്കുനേരെ സഹാനുഭൂതിയുണ്ടെങ്കിലും മടികൊണ്ടോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ടോ ആരെയും സഹായിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്കാകുന്നില്ല.

          നോവൽ മുമ്പോട്ട് പോകുന്തോറും തന്റെ ജീവിതം എങ്ങനെയെങ്കിലും ജീവിച്ചു തീർത്താൽ മതി എന്ന സമൂഹത്തിലെ വളരെ ആളുകൾക്കുള്ള ചിന്ത തന്നെയാണ് അയാൾക്കും ഉള്ളത്. തന്റെ ജോലി വിരസമാണെങ്കിലും മാസാമാസം കിട്ടുന്ന ശമ്പളം അയാളെ അതിലേക്ക് പിടിച്ചുനിർത്തുന്നു. എന്നാൽ പോകെപ്പോകെ അയാൾക്ക് അതിലുള്ള വിരസത കൂടി വരികയും ആ ജോലി എങ്ങനെയെങ്കിലും നിർത്തിയാൽ മതി എന്ന രീതിയുമായി മാറുന്നു. പക്ഷേ അയാളുടെ സ്വതവേയുള്ള മടി അത് ജോലി തരുന്നയാളോട് പറയാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല.

          സമൂഹത്തിൽ എന്നും ഉള്ളതുപോലെ തന്നെ താൻ രക്ഷപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും ബാക്കിയുള്ളവരെ രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിക്കരുത് എന്ന ചിന്താഗതി തന്നെയാണ് ഈ നോവലിലും സ്വതവേ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. തങ്ങൾക്ക് ശല്യം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ലെങ്കിൽ പോലും മറ്റൊരാൾ തുടങ്ങിയ ഒരു സംരംഭം നിർത്തലാക്കുവാൻ അയാൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആ നാട്ടുകാർ കാണിച്ച ഉത്സാഹം ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാണ്.നോവലിൽ ഉടനീളം കാണാൻ സാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം അയാളും ക്ലാരയും ജയകൃഷ്ണനും എല്ലാം ഒരു സമയത്ത് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു സമയത്ത് ഇപ്പോഴുള്ള അസ്ഥിരത നിറഞ്ഞ; അല്ലെങ്കിൽ അസ്ഥിരമായേക്കാവുന്ന ജീവിതം സ്ഥിരതയുള്ളതാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതാണ്. അതിനായി അവർ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത് സംശയം ഉള്ളതാണെങ്കിൽ പോലും.

          കേരളത്തിൽ തൂവാനത്തുമ്പികൾ സിനിമ കാണാത്തവർ വളരെ കുറച്ചേ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ. പക്ഷേ അതിനാധാരമായ ഉദകപ്പോള വായിക്കാത്തവർ അതിലും അധികമായിരിക്കും. ഈ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണ് പത്മരാജൻ തൂവാനത്തുമ്പികൾ എന്ന സിനിമ ഉണ്ടാക്കിയത് എന്നത് അൽഭുതവാഹമായ ഒരറിവാണ്.